رحيم : تصدقى صح … انا كنت منادى عليكى ليه يا فوزيه …. مش فاكر …خديها بقا يا فوزيه خليها تسيق معاكى. رحمه : اسيق ايه معلش هو حد قالك اني جايه اشتغل عندك قولتلك جايه اشتغل علي عربيه كبده مش عند سيادتك. رحيم بص لفوزيه : مش انا احسن من عربيه الكبدة يا فوزيه . فوزيه بصتله بإستغراب : اسمالله عليك يا سى رحيم … طبعا احسن. رحيم : خلاص يا فوزيه هى مش هاتسيق الارض … تعالى معايا اعمليلى مساج.
(رحمه فتحت عينها اوي وشهقت من الو. حش اللي اللي قدامها الدنيا لفت بيها دقيقه سندت ع الكنبه اللي كان قاعد عليها ومسكت رأسها بقله صبر وحيله). رحيم : اهدى على نفسك … مشوارنا لسه طويل …ها اختارى ؟. رحمه : هعمل معاها الارض. رحيم : فوزيه تسيق معاكى الارض وجهزيلها الاوضه اللى جنبى هاتقعد فيها.
فوزيه : أمرك يا سى رحيم .. يالا معايا بقا يا ابله شدى الهمه. رحمه بغض*ب دبدبت ف الأرض زي الاطفال : مش عايزه اقعد هنا سيبني ف حالي خليني اساعدها وامشي. رحيم وهو ماشى : اللى قولته يتنفذ وحسك عينك اجااى الاقيكى منفذتيش اللى قولته … هاخليكى تعمليلى مسا. ج وانا ما مصدق اصلا. رحمه بتبص لرحيم بقه. ر وبعدين بصت لفوزيه : عايزاني اعمل معاكي ايه. رحيم غمز. لها وبعتلها فى الهوا: اتوصى بيها يا فوزيه .
رحمه خلاص نفسها تروح ته بس مش عارفه كلمت فوزيه تاني : عايزاني اعمل معاكي ايه يا ست. فوزيه باستفز. از : يالا هانمسح الارضيه ونخليها بتل. مع زى وشك. رحمه بقر. ف : حاض. ر ابدأ منين. فوزيه : من الخشيه دى . ( فوزيه رمت فى وش رحمه حته قماشه رحمه كانت هاتعيط من كتر القر. ف بس استحملت وسكتت مبقاش فى وقت ترجع فى كلامها ). رحمه مسكت القماشه ومسحت بعيا.
ط خفيف فوزيه مشافتوش بعد ممسحت : اعمل ايه تاني؟. فوزيه : روحى اوضتك نضفيها واقعدى فيها زى ما سى رحيم أمر … اهى اخر اوضه على الشمال. (رحمه مشيت ع الاوضه وهي نفسها الارض تنشق وتبلعها دخلت الاوضه كانت مش نضيفه اوي نضفتها واخدت دش ولبست هوت شورت وتشيرت كت قعدت علي السر,,ـــــير بتعب بصت لضوافرها اللي باظت ) رحمه بتكلم ضوافرها: ينفع كده شكلكوا بقا و.
حش ربنا يسامحك يا زف؟ت يت رحيم وينتق. م منك يا …. قط. ع كلامها تليفوها اللي رن : الو . :الو يا غاليه ازيك. رحمه : مين ؟!. :أنا اللي كان المفروض اكون مكانك دلوقتي . رحمه : علي !!!!!! علي : عليكي نور ايه اخبار القعده عندك عجبتك سمعت أن المعلم رحيم بنفسه قعدك عنده . رحمه : وانت … عرفت منين ؟!. علي : عرفت بقا عايز اقولك انك طالما قعدتي عنده تبقي خلاص عششتي ف د.
ماغه ومش هيسيبك الا لما ياخد منك كل اللي نفسه فيه . رحمه : علي قول انك بتهزر بالله عليك. علي : لا بقول الحقيقه انجوي يا بسكوته رحله سعيدة . (علي قفل ) رحمه بخوف : منك لله يا علي انت السبب انت وحسن أنا كان مالي ومال كل ده أنا مليش ف الجو ده يا ماما أنا خايفه …حسبي الله . (رحمه سمعت انفاس وراها بتبص لقت رحيم واقف وايديه ف جيب بنطلونه وعيونه باين عليها الغ.
النقاش
التعليقات والردود (0)
سجّل الدخول للمشاركة في النقاش. تسجيل الدخول
لا توجد تعليقات بعد — كن أول من يشارك رأيه.