نوفيلا الحوت

رحمه : ايه في ايه كل ده علشان عايزه اشتغل. رحيم بهمس : لا منا مش مختوم على قفايا علشان تقنعنى انك عاوزة تشتغلى على عربيه كبدة . ( ومسد ايديها اللى حاطه فيهم لونه مانكير روز ) وايديك الحلوة دى عمرها ما مسكت سك. ينه وقطعت خيارة اصلا . رحمه بتحاول متخافش : علشان أنا عمري مااشتغلت اصلا بس الظروف اللي حكمت هنعترض. رحيم بته. كم : لا اقنعتينى .. طيب يا حلوة موافق تشتغلى .

. هاتقعدى فين ؟… ولا تحبى تقعدى معايا هنا معنديش مانع. رحمه : هشوف اوضه اقعد فيها مش عايزه اقعد مع حد. رحيم شاور لرجالته تطلع وبعدها مسك شعرها وفردة : سبحان اللى خلقك …. انتى هاتقعدى معايا هنا . رحمه: اقعد فين انت اتج. ننت. ؟!!!. رحيم شدها من شعرها ولفه حوالي ايديه : لا طوله لسان هاتلاقى وش عمرك ما شوفتيه .. انا قررت هاااقعدى معايا هنا …..فاهمه ولا لاه. رحمه بو.

جع : سيب شعري ومش هقعد هقعد بصفه ايه أن شاء الله. رحيم شدها اكتر من شعرها: جاريه … الجاريه بتاعتى. رحمه خلاص د. معت : جاريه انت فاكر اننا ف عصر سي السيد. رحيم : اه انا سى رحيم وانتى هنا فى منطقتى فى مكانى وكل اللى هنا ملكى .. وانتى بقيتى ملكى. رحمه : لا أنا مش ملك حد يا تسيبني اشتغل ف حالي يا تسيبني امشي من هنا اشوف رزقي في مكان تاني.

رحيم : قولتلك انك جاريه عندى واللى بيدخل عندى مبيطلع. شبسهوله وبمزاجى …. رحمه عيطت : ليه يعني متسيبني ف حالي. رحيم : حالك هو حالى. رحمه : ليه اكون مرا. تك وانا مش عارفه؟. رحيم : لا رحيم مبيتجوزش ….كل النس. وان الحلوة اللى زيك عندى مجرد جوارى وبس. رحمه : أنا مش جاريه عند حد سيبني ف حالي الله يكرمك. رحيم بصوت رخيم جدا: بت انتى مش لعب عيال هو ..

هاتقعدى وتاكلى عيش بادبك ولا لاه وهااتقعدى فى المكان اللى انا عاوزو. رحمه افتكرت مديرها : ه..هقعد بس خليني اشوف اوضه اقعد فيها. رحيم : لا هنا … جنبى معايا. رحمه : ليه ماانت بتقول عندك جواري بتوعك دول عايز مني انا ايه. رحيم بخب. ث : مزز..زززاج وانا اللى بيدخل فى مزا. جى مبيخرجش منه . رحمه بعياط متواصل وشهقات : سيب شعري د.

ماغي و. جعتني. رحيم مسك وشها وض. ربها على قفاها مرة واحدة : يارررروحى و. جعك .. انتى هاتشوفى ايام اسود من شعرك راسك دة … يا فوووززيه . ( جت عليهم ست فى الاربعينات بتاكل لبان بطريقه مستف. زة ). رحيم بقر. ف : تفى اللبان من بو. قك يا وليه . فوزيه رمته من بوقها فى الارض : نعم يا سى رحيم . (رحيم بر. ق وساب رحمه وزقها بعيد وراح جرى على فوزيه ومسكها من طرحتها ).

رحيم بصوت جهورى : ايه دة يافوووزيه ايه دة …رميتى ز. فت من بوقك يابنت المقر. فه على الارض …. الارض دى كلها تتسيق. فوزيه : يالهوى يا سى رحيم سماح …بنسى والله … هاسيقها زى الفل. رحيم : انا كنت جايبك ليه يا وليه …نسيت الله يخر. بيتكوا ويخر. بيت اللى يشوف مناظركوا . رحيم بص لرحمه : هو انا كنت بنادى عليها ليه ؟ رحمه : معرفش هو أنا اللي ندهتلها ولا انت.